When You're Gone lyrics

I always needed time on my own
I never thought I'd need you there when I cry
And the days feel like years when I'm alone
And the bed where you lie is made up on your side

When you walk away I count the steps that you take
Do you see how much I need you right now


When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear to always get me through the day and make it ok
I miss you

I've never felt this way before
Everything that I do reminds me of you
And the clothes you left, they lie on the floor
And they smell just like you, I love the things that you do

When you walk away I count the steps that you take
Do you see how much I need you right now

When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear to always get me through the day and make it ok
I miss you

We were made for each other
Out here forever
I know we were, yeah
All I ever wanted was for you to know
Everything I'd do, I'd give my heart and soul
I can hardly breathe I need to feel you here with me, yeah

ز تو و سرو و بهشت

چه کنم؟

همه گفتنم ز توست

اگر نباشم تنها٬

اين هم شعر چه زشت می گويم ...

...آتوسا...

دلم هميشه مي خواست غزلي بگويم که اخرين بيتش...
آخرين پلک خواب الوده تو باشد...
امشب ولي مي خواهم به جاي حافظ با ديوان چشمان تو فال بگيرم...
پلک که مي زني ورق ورق غزل تازه زاده مي شود...
اخرين برگ ديوان چشمان تو کجاست؟؟؟
پلک بزن من غزل تازه مي خواهم...
                                                 
آتوسا

سادگی را از آب به ارث برده ای
و سخاوت را
از آفتاب
مهربانی ات
به باران می برد
و شادی ات
به چشمک زدن ستاره ها
اندوهت به گمانم غروب یک روز زمستانی است
- و من کاش طلوعی باشم بر این اندوه ! -
و تولدت
زایش همه ی دوست داشتنی هاست !

وحید

***

نمی دونم چرا هر وقت احسان خواجه امیری اهنگی کار می کنه به دل من میشینه !! نکته ی جالبتر اینه که هر وقت آهنگ جدید از ایشون پخش میشه با حال و هوای من هم جور در میاد !! صداش هم که توپه ! مثل آهنگ سریال برای آخرین بار که من خیلی باهاش حال کردم ! یادش بخیر !!
:
برای آخرین بار
خدا کنه بباره
تو این شب کویری
یه قطره از ستاره
همیشه بودی من
تو رو ندیدم انگار
بگو بگو که هستی
برای آخرین بار
وقتی دوری تنهاییم نزدیکه
قلبم بی تو میترسه تاریکه
چه لحظه ها که بی تو
یکی یکی گذشتند
عمرمو بردن اما
یه لحظه بر نگشتند
تو چشم من نگاه کن
منو به گریه نسپار
حالا که با تو هستم
برای اولین بار...
                     ...برای آخرین بار... !
وقتی دوری تنهاییم نزدیکه
قلبم بی تو میترسه تاریکه

آره دیگه ! یا مثل این سریال جدیده ! میوه ی ممنوعه ! اینم خیلی قشنگه !
:

***

خلاصه این که آره !

***





راستی ! چند وقته که من عکسای خودمو تو وبلاگ کار می کنم !!! چه طوره ؟!!! می دونم که خوبه !!! لازم نیست بگین !!!

***

بای

***

سلام ! امروز میخواستم بعد از چند وقت براتون چند جمله بنویسم !
اما حسش نبود .
دلم گرفته بود .
نمی دونم چرا .
شاید بخاطر اینکه...

احساسم شنید !

اشکش در آمد ! -

خیلی وقت بود که گریه نکرده بودم

آخر بابا بزرگ می گفت

مرد که گریه نمی کند

بابا بزرگ دروغ می گفت

او اشک نداشت

مادرم می گفت

دروغگویی بد است

او هم دروغ می گفت

گفت...

نه ! هیچی نگفت ! مادرم هیچ وقت دروغ نمیگوید...

می هم نمی گویم

اما گریه که می توانم بکنم ؟!

مادر بزرگ که رفت

بابا بزرگ گریه کرد...

- با چشمان خودم دیدم - !

تو را میخوانم

و تا ابد با تو می مانم

من حتی وفایت را آرزو نمی کنم

آخر تو...

(خب مثل همیشه بیا ساده بگذریم)

تو میدانی نمیدانم که پیوند من و تو تا کجا پا برجاست

آری من نمی دانم

(این تو هستی که خوب میدانی)

راستی از این دلتنگ بودن های چندی پیش هم بیا بگذریم

اینبار بیا از حال و آینده برایم بگو

بیا با من

بیا که انگار تا مهتاب شب اینجا ، فقط یک ثانیه راه است...

بیا تا با صدای دلنواز نسیم شب مست شویم،

                                            دور شویم،

                                              و یگانه بمانیم

                                                   ... تا همیشه

   تــــــــــــــــــــــــــا همیشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

نوشته شده توسط

آتوسا

گاه گــــاهی  کـــــــه بــــــــلــــوری اشـک
جاری   از   چشمه ی   چشمانم   هست،
آن   زمانی   که   به   نامی   از   تو
دل  من  در  دل  شب   می لرزد،
لحظه ای کاین دل آواره ی من
گرمی دست تو را می جوید ،
دست    من در کار است
اختیار  از  من  نیست
شعر بسیار و  ولی
صفحه ها کافی نیست .

من گفتم :

عشــق و گـــرفته تـــــفرقه سفر میری بی بدرقــه

عاشقی اما نداره ، جنون که هـــــاشــــــا نــــداره

***

وای که چقدر تو رو دوست دارمو میمیرم واسه تو ، تا همیشه تو قلبمی

میمیرم واسه چشمای قشنگت بگو ، بگو ، بگو ، بگو دوستم داری

دیگه نگو نمیای که میمیرم ، وقتی که نیستی بهونه میگیرم

بازی نکن با دلم که میمیره ، بیا که دلم پیش قلب تو گیره

نکنه که دیوونه شی به عشق من شک کنی ؟

نکنه بی وفا بشی بخوای منو دک کنی ؟

نکنه که میخوای بری بازم میخوای بد بشی ؟

شاید واست عادی شدم میخوای ازم رد بشی ؟

تو رو خدا وقتی میام نگو دیگه دیره

نگو که دلت یه جای دیگه ای اسیره

نگو که نمی شناسی تو دیگه رنگ صدامو

نگو نمی فهمی دیگه معنی حرفامو

***

امروز سیزدهمین روزه اسفنده . یعنی شونزده روز دیگه عیده ! باورت میشه ؟! عیده ! سال ۸۶ ! متولد چندی ؟
تا حالا شده وقتی ماه اسفند و زمستون یواش یواش بند و بساطش رو جمع میکنه تا بره دلت بگیره ؟ تا حالا شده بشینی به تقویم جیبی ت فکر کنی ؟ همون که سیصد و شصت و پنج روز با تو بوده ؟ همونکه هر روز میرفتی امیدوارانه بهش نگاه میکردی بلکه یه تعطیلی تو ماه جاری بهت نشون بده ؟! تا حالا شده به عمرت فکر کنی ؟ به سالی که گذروندی ؟ به دلهایی که امسال شکستی ؟ یا به قلبایی که از خودت راضی شون کردی...؟ نچ ! من و تو وقتی داریم خونه رو میتکونیم و تقویم سالی که داره پژمرده میشه رو به سطل زباله روونه میکنیم...وقتی مهمونای نوروزیمون از راه میرسن...وقتی داریم آجیل میخوریم...وقتی داریم تو خونه ی فک و فامیل به برادرمون میخندیم که مامان نیشگونش میگیره و میگه پسته هاشو سوا نکن...! کی به این موضوع فکر می کنیم ؟! یا وقتی که شادی کذایی ایرونیهای مقیم ینگه دنیا رو که غم دوری از وطنشون رو پوشش داده از ماهواره هامون میبینیم ، به این فکر نمی کنیم که از یه ثانیه ای به اونور یک سیضد و شصت و پنج روز جدید رو باید بگذرونیم . مثه لباسی که کهنه میشه و تو میندازیش تو سطل آشغال !
خدائیش چقدر خوشحالی که عید داره میاد ؟ وقتی از زیر بار خونه تکونی شونه خالی میکنی چی ؟! آخ ! آخ که دلم لک زده واسه پنج سالگیم که با ذوق و شوق به مامانم اصرار میکردم که بذاره من هم قالی بشورم ! هی بچگی ! به بچگی ت فکر کن ! یادته وقتی عید میرسید چقدر خوشحال میشدی ؟ وقتی پیک بهاریت رو همون روز بیست و نهم اسفند حل میکردی و واسه روزای عید چیزی نمیگذاشتی چه احساسی بهت دست میداد ؟ یا وقتی که از بزرگترا عیدی میگرفتی ؟ فکر کنم تنها ویژگیت که با الان یکرنگ مونده دلتنگی ای هست که بعد از عید بهت دست میده ! دل تنگی ای که با گرز تو کله ت میکوبونه که هی ! چهاردهم فروردین باید به کارات برگردی ! به روزای عادیت ! به روزایی که آخرشون عمرا مثه یه سیزده بدر بهت حال نمیده !
دیگه تقویم هامو دور نمیندازم ! مگه اونا دل ندارن ؟! دور نمیندازمشون چون نمیخوام وقتی رفتم زیر یه خروار خاک بقیه هم از قلبشون منو بیرون کنن !
تو اگه اینو تا آخر خوندی ، به حرفای من فکر کن ! به سادگی بچگیات و به الانت . به این که چقدر فرق کردی ؟ یادت باشه که روزایی که همینطور پی در پی داری سپری می کنی لنگه شون تو عمرت فقط وفقط همون یه دونه ست . قدر وقتات رو بدون . قدر دوستات رو بدون . تا تونستی قلب به دست بیار . هیچ کس رو از دست خودت نرنجون .
تو تا یه مدت کوتاه بیشتر اینجا نمی مونی . بعدش مثه همین زمستون دمتو میذاری رو کولت و میری . پس قدر تک تک زمستونای عمرت رو بدون !

عید به همتون خوش بگذره ! 
از اینکه یه سال با من بودی تشکر !
خیلی خیلی تک تکتون رو دوست دارم !

تقدیم به دلیل این مطلب ،
آتوسا

همین یه دونه برای تک ترین ، خوش قلب ترین ومهربونترین آتوسای دنیا ! 

رنگ پروازت را ،

در آبی آسمانی لحظات گره خورده ام ،

می جستم

من،

مرهم بریدگی خونبار عصبهایم را ،

از دشنه ی زنگار بسته ی تو

                    طلب می کردم

آنگاه که ،

نواخته شدن ساعت بلوغم را ،

در مرداب زمان ،

احساس کردم ،

در زیر سایه ی خورشید ،

بلور بیقراریهایم را ،

به دست شیار نوازشهایت سپردم

جریانی سکر آور را ،

در رگبرگهای ذهن یأس آلودم ،

لمس کردم ...

پس ؛

   « تازه ترین نگاهم را ،

                         بر تو

                             وصله زدم . »

تو ، تو ،

ای آشنای نا آشنا ...

به راستی ،

کدامین بغض گره خورده ام را ،

                                 در خود فرو بردی ؟

تو ،

کدامین هجای هستی مرا فریاد کردی ؟

تو !

ای برهنه ترین حقیقت !

ای حادثه ی عشق !

فال مرا بگیر

: می شود ...

***

کودک که بودم

مادربزرگ همیشه می گفت :

الهی پیر شوی

و پدربزرگ :

عاشق ...

***   

لطفاً ، پرنده

فال مرا هم بگیر

پیرانه سرم عشق ...

***      

کودک که بودم

مادربزرگ پیر ،

و پدر بزرگ عاشق بود ،

عاشق مادربزرگ .

***

هی ! یادش بخیر ! یه موقع ما اینجا دبدبه و کبکبه ای داشتیم ! میومدیم اینجا ! واسه خودمون شعر میگفتیم...البته از نظر بعضی ها هم شعر های ما شِر بود ! نگید نبود ! خودتون هم می دونید با اینکه باز یه لطفی می کنید و به اینجا سر میزنید یه نگاه سردستکی هم به ترشحات قلب من (!) نمی ندازید ! بعضی ها هم خیلی لطف کنند بدون خواندن شعرها نظری می دهند و منتظر دعوت بعدی می مانند ! البته این وسط ما یاران باوفایی هم داریم ها ! نمیگیم که اون دوستان از جان عزیزتر رو فراموش کردیم ! اما خب ! بعضی ها هم کم لطفی می کنند ! اگر توجه کرده باشین از وقتی که بهشت زهرا اومده بازار این وبلاگ کساد شده و شعرای ما خریداری نداره و احساسات ما داره همین طوری سر دل ما باد میکنه ! اینو گفتم که اون اومده ما رو یادتون نره ! خیر سر ما یعنی یاران غار من و آتوسا هستید ها ؟!
خب دیگه ! لوس بازی بسه ! خدافس تا بعد !

خاطره می بافم

که پر از نقش کودکیست

وجود ده ساله ام

به کودکیم می اندیشد

یک نفر در می زند

پایت را روی قالی نگذار

قلب من در آن است .

***

سلام ! این یوسف پدر منو در آورد ! برین به این آدرس :
http://beheshtzahra.blogfa.com/

ونگاههای پوسیده ی غریب

به آینه می گریزم

سر به ضریح خیال تو

در باران دستهایت رها می شوم

و در آن بیشه ی پنهان

در سایه سار سبز نگاه تو

نور را با شبنم و باران

به آب و آینه پیوند می زنم .

***

سلام !

خواهشاْ در این وبلاگ دعوا نکنید ! اگه هم می خواهید بکنید ، بکنید ! بی ادبی نکنید ! اگر هم میخواهید بکنید ، بکنید !! به همدیگر بی ادبی نکنید ! اگه هم میخواهید باز بکنید...به من چه ؟!
بدینوسیله میخواهم اعتراف خود را مبنی بر پاک کردن دو نظر از نظرات گرانبهای (!!!) دو عزیز را اعلام کنم ! یکی از مادربزرگ شنل قرمزی ( عمه ی بچه هام !!!(لازمه بگم چون مجهول گفت نگو آبجی من از این به بعد از این لفظ استفاده می کنم !! فلذا زین پس به جای واژه ی بیگانه ی « آبجی » از واژه ی بیگانه ترِ « عمّه » استفاده می کنیم !!))) و دیگری از آتوسا خانوم (.....!! حالا نه به داره ، نه به بار ! فعلا چیزی نمی گم !!( نه می خوای بگو !)) تا فردا پس فردا پشت سر ما نگویند دیکتاتور یا وصله های دیگر را به ما نچسبانند !
( قبلا گفته بودم از آوردن پرانتز در پرانتز خوشم میاد ! امّا اون سه تاییه نوبره خداوکیلی !!)

پس حلـّه ؟! نیام ببینم اینجا مثه امینم به هم فحش « خوار و مار(!) » میدین ها ؟! ما شب انتخابات خبرگان - که طیّ این شب آقای جُرجُر بلایی سرمان آورد که پینوکیو سر پدر ژپتو نیاورده بود ! - را از یاد نبردیم ها ؟! نذارید منٍ بیچاره اینجا دچار انفارکتوس بشم ؟!

*** راستی ! امشب شبِ میلاد داداش گلم بهنامه ! خدا سال ۷۵ به خانواده ی ما دادِش ! دوسِش دارم ... قدرشم می دونم ... تولـّدشم مبـــــارک !

تو برگ برگ ، روی شاخه های شعر من

جوانه کرده ای .

تو حرف حر